Öğretmenlere Selam Eden Bir Çocuk Kitabı: Nokta

Nokta. Aslında çoğunlukla bir sonu çağrıştıran bu kelime bir kitabın kapağında karşıma çıkınca hemen aldım. Tuna’ya sormadım bile. Sonlara, sonuçlara ve tabii ki kazanan veya kaybedene odaklanarak yaşıyoruz çoğunlukla. Peki ya başlangıçlar? İlk adımlarda yanımızda olanlar ve destekleyenler?

nokta

Nokta, bu kitapta bir sonu değil, başlangıcı sembolize ediyor. Her şey bir noktayla başlamıyor mu zaten? Tıpkı Vashti’nin hikayesi gibi. Önce resim çizemediğini düşünen Vashti’yi görüyoruz. Boş bir sayfaya arkasını dönmüş oturuyor. Öğretmeni ondan sadece bir nokta yapmasını istiyor ve sonra altına imza atmasını. Ertesi hafta Vashti, çok güzel bir çerçeve içinde, sınıfın duvarında sergilenen noktasını görüyor. Peki Vashti ne düşünüyor biliyor musunuz? “Bu bir saçmalık,” demiyor. Yaptığı noktadan utanmıyor. “Arkadaşlarım ne der,” diye düşünmüyor ve sadece “Bundan daha güzel bir nokta yapabilirim!” diyor. Sonra başlıyor noktalar yapmaya. Sonunu söylemeyeceğim, ama elbette tahmin edersiniz. Vashti artık kendine güveniyor. Çünkü ona inanan biri var. Öğretmeni.

Öğretmenler, çocukların hayatındaki en iyi ve en kötü anılarıdır. Çocuklar, ilk sosyalleştikleri yer olan okulda topluma kendini kabul ettirme çabasındayken aslında çok acımasız bir çevreyle karşılaşırlar. Evde biricik oldukları dönem sona ermiş, bir sürü biriciğin arasında kaybolmaya başlamışlardır. Hayatları boyunca karşılaşabilecekleri zorlukların ilk örneklerini okulda yaşarlar. Bir şeyi yapamadıklarında ona destek olan anne babanın yerini dalga geçebilen arkadaşları almıştır. Merhametten yoksun bir ortamdır okul. İşte böyle bir dünyada ilk adımı atmak zor gelir onlara. Çok iyi yapabilecekleri bir şeyden bile çekinir olurlar. Öğretmen burada devreye girer. Tıpkı resim yapamadığını düşünen Vashti’yi yüreklendiren o cümle gibi. “Bir nokta yap bakalım, o seni nereye götürecek.”

Ve o öğretmenler, attıkları tohumun nasıl filizlendiğini eğer şanslılarsa görebilirler de. Tıpkı elimde tuttuğum bu kitabın atıf cümlesindeki gibi. Yazar, resim yapması için kendini yüreklendiren matematik öğretmenine ithaf etmiş kitabını.

Nokta kitabı Amerika’da oldukça meşhur. Kitabın film versiyonu Carnegie Madalyası’na sahip. Aşağıda filmi paylaşıyorum, bütün kitabı bu filmi izleyerek de anlayabilirsiniz, ama kitap sayfaları benim için ayrı bir önem taşıdığından çocuklarınıza almanızı öneririm. Ne de olsa videoya dokunamazsınız…

Yetişkinler içinse artık kendi öğretmenimiz olma zamanı geldi. Bir nokta yapalım bakalım, o bizi nereye götürecek…

Kitap: Nokta

Yazan ve Çizen: Peter H. Reynolds

Çeviren: Oya Alpar

Yayınevi: Altın Kitaplar

 

Reklamlar

Ekim Ayının En’leri

Müzik

God is an Astronaut Bütün albümü koyuyorum. Şöyle rahatlayıp dinleyin. Ya da dinleyin ve rahatlayın.

Kitap

 

Tuna: Nokta (Bu kitabı uzun uzun yazacağım. Şimdilik sadece nokta.)

nokta

Sava: Pearson Oyun Bahçesi

9786054691128_1_org_thumb

Yazar Anne: Sonunda Huzur’u bitirebildim. Doğu-Batı arasında kalmanın huzursuzluğu bu. Hiçbir zaman çözülemeyecek  problemin ilk yansımalarını taşıyor Ahmet Hamdi Tanpınar romanına. Kitaptaki karakterler huzuru bulamasalar da ben Tanpınar’ın müthiş zengin ve süslü anlatımını okurken huzura ulaştım. Sıradan görünen her şeyi öyle güzel anlatmış ki huzuru bulmak için elindekilere bakmanın yeterli olduğunu hissettiriyor.

Oyuncak

Tuna: Boya kalemleri, makas, kağıt, vs.. Okuldan eve gelince oturup masanın başına, benim çalışmam lazım diyor. Resim yapıyor, boyuyor, bir şeyler kesiyor ve ben baya mutlu oluyorum.

Sava: Arabalar.

En Sevdiğimiz Cümleler

Tuna: Kardeşim seni çok özledim.

Barış: Anne deeel (Anne gel)

Film

Tuna: Süper Hafiyeler

8ceafa00-6617-4212-8a1f-6d624bc4d23c-1

Yazar Anne: Mutluluk Asla Yalnız Gelmez

URMFAVZ12651_a

Yemek

Tavuklu, havuçlu ve nohutlu pilav

Nereye gittik?

Kidzania

IMG_0963