İlk günler…

 

Merhaba, ben Tuna. Annem bana şimdilik türlü şekillerde hitap ediyor. Çoğu zaman onun minik balığıyım.. Hayatımın şu ilk günlerinde annemin hep benim yanımda olması, tam onu kaybettiğimi sandığımda gözümü açtığımda onun gülümseyen yüzünü görmek bana çok iyi geliyor. Babamın kokusuna da iyice alıştım, bana çok iyi davranıyor, çok iyi anlaşacak gibiyiz. Burada gece ve gündüz diye bir şey var. Annemin karnındayken fark etmeye başlamıştım. Geceleri uyumamız gerekiyormuş. Bunu da annemin karnındayken anlamıştım. Geceleri uyuyorum uzun uzun. Acıkınca da uyanıyorum. 4 saat uyuyorum, emip yeniden dalıyorum 4 saatlik uykuma. Gündüzleri beni memeden hiç ayırmayın. Hep emmek istiyorum. Acıkmasam da emmek istiyorum. Emmediğim zaman da annemin kucağında olmak çok iyi hissettiriyor. Annem de babam da ben kaka yapınca çok seviniyorlar. Birbirlerine gülümseyerek ne kadar güzel bir iş yaptığımı söylüyorlar. Bana da ” aferin ” diyorlar. Alışıyorum buraya. Annem yanımda olsun yeter bana…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s